Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2016

Τα καρφιά των αναμνήσεων - Erina Espiritu



Θα γυρίσω τούμπα το τελάρο
Όπως κάνω πάντα όταν θυμώνω
Με την ζωή μου
Θα κάνω το ύφασμα περήφανο πανί
Πριν γίνει γκρίζο 
Τώρα τελευταία ό,τι αγγίζω ξεθωριάζει
Χάνει την δύναμη και την  υπόστασή του
Θα τρώω μήλα και έπειτα θα τα δένω με το σπάγκο
Στο κατάρτι της ζωής μας
Θα κρέμονται να μας θυμίζουν πως όλα ξεκίνησαν
Με ένα ψέμα
Έπειτα θα σου ζητώ ταξίδια σε αχαρτογράφητες περιοχές
θα έχουμε για κουπιά τους άσσους
που δεν προλάβαμε να βγάλουμε από τα μανίκια
και θα ταΐζω τα πιράνχας σκουριασμένα καρφιά.  



ο πίνακας είναι του Γιώργου Αντ. Γκέλμπεση

Παρασκευή, 1 Ιουλίου 2016

Το πέτρινο ρολόι - Erina Espiritu

ευτυχώς που ζήσαμε
τώρα που απλά υπάρχουμε, ανακαλούμε μνήμες προϊστορικές
από μια πόλη που αντί για ήλιο είχε ένα τεράστιο πέτρινο ρολόι
αμίλητοι  το κοιτούσαμε ως τα χαράματα
λες και θα βλέπαμε την ανατολή του
με κέρναγες παγωτό με γεύση ροδάκινο  
και πριν πάμε για ύπνο μου έπλενες τα πόδια
δεν σκεφτήκαμε ποτέ πως ο χρόνος είναι ο εχθρός μας
δεν τακτοποιήσαμε τις βαλίτσες μας
δεν είπαμε αντίο 
ούτε μου έδωσες το τελευταίο μας φιλί
ξεχάσαμε τις φωτογραφίες μας στο πάτωμα
και όλους τους δίσκους με τα αγαπημένα μας τραγούδια  
τώρα μου αρκούν απλές πληροφορίες 
μιας αδιάφορης καθημερινότητας
προσποιούμαι πως χαίρομαι
και περιμένω με αγωνία να βρεις εισιτήριο για δύο 
χωρίς επιστροφή